پس از چندماهی که به گردش گروهی نرفته بودم،بایکی از گروههای کوهنوردی اصفهان برای دومین بار به سمت روستای بی بی سیدان سمیرم رفته تا از زیبایی های طبیعی وگردشگری آن دراین روزهای گرم استفاده نماییم.

بی سیدان نام روستایی است در 30 کیومتری شهر سمیرم در استان اصفهان که رودخانه ای زیبا به همین نام از نزدیکی آن عبور می کند. این رودخانه با آب بسیار زلال و نیلگون خود، با عبور از دل تنگه های صخره ای بلند، به همراه چشمه هایی بسیار زیبا که در طول مسیر به آن می پیوندند، مناظری بسیار دیدنی و چشم نواز می آفریند.

 

5بامداد اصفهان را ترک گفته و راهی گشتیم.با عبوراز مسیرهای پر پیچ وخم منطقه کوهستانی سمیرم ساعت 10صبح به منطقه رسیدیم،کوله ها را بسته وحرکت به سمت آبشار را شروع کردیم،ازآب وعلفزار گذشته و پس از 30 دقیقه به مقصد رسیدیم.

کفشها ولباسها همه خیس وپر از آب،وسایل و کوله ها را زمین گذاشته واندکی استراحت نمودیم و همگان بی تاب به سمت رودخانه برای آب تنی و البته آب پاشی رفته وبرخی هم تنها از دور نظاره گر زیبایی بودند.

زلالی و صافی آب رودخانه

به راستی دیدن این همه زیبایی ،ارزش این همه بالا وپایین رفتن و خیس شدن و...را داشت. واقعاً وقتی درآنجایی نمی توانی از او دل بکنی . آنقدر زیباست که چشم را یارای برگشتن از چهره عاشق نوازش نیست . چندساعتی کنارش آرمیدیم و خستگی های روحی و جسمی را در کنارش جا گذاشتیم و روحی پرتوان و جسمی شاداب از او به یادگار گرفتیم.

همچون همیشه لحظه دیدار دیر می رسد و هنگام خداحافظی زود و برای اینکه دیر نشود مجبور شدیم با او که برای دیدارش از خواب ناز بامداد آدینه و جاده های طولانی گذشتیم خداحافظی کنیم.

واین هم سیب سمیرم

و به راستی زمان چه زود می گذرد.یادش گرامی؛ سال گذشته 26/04/88 با همنودان زنده رود وآن خاطرات بیادماندنی...